قرار داد و بار ديگر موفق شد سپاه عباسى را شكست دهد و عبدوس ، فرمانده سپاه را بكشد و غنايم فراوانى به چنگ آورد . « 1 » پيشوايى ابو السرايا بعد از مرگ ابن طباطبا ابو السرايا به كوفه بازگشت ، درحالىكه تاج پيروزى بر سر داشت و غنايم بسيار به همراه آورده بود و بر محمد بن ابراهيم وارد شد ، اما محمد در بستر بيمارى افتاده بود و آخرين نفس‌هاى خود را مىكشيد . او ابو السرايا را از اين‌كه شبانه بر عباسيان تاخته « 2 » و آنان را پيش از شروع جنگ به امان دعوت نكرده ، ملامت كرد . ابو السرايا نيز از عملكرد خود دفاع كرد و گفت كه اين كار از تدابير جنگى بوده و ديگر مثل آن را تكرار نخواهد كرد . ابو السرايا دريافت كه محمد بن ابراهيم مرگ خود را نزديك مىبيند ، پس درخواست كرد كه اگر وصيتى دارد به او بكند . او نيز چنين وصيت كرد : « من تو را به تقواى الهى و پايدارى در دفاع از دين و آيينت و يارى خاندان پيغمبرت صلّى اللّه عليه و آله سفارش مىكنم ؛ چرا كه جان آن‌ها بسته به جان توست ، و در اين‌كه چه كسى جانشين من بشود ، مردم را به اختيار خود بگذار تا خودشان از خاندان على عليه السّلام كسى را برگزينند ، ولى چنانچه باهم اختلاف كردند ، امامت با على بن عبيد اللّه باشد ؛ چون من مذهبش را آزموده‌ام و دين و آيينش را پسنديده‌ام . » پس از مدت كوتاهى محمد درگذشت ، اما ابو السرايا خبر مرگ او را پوشيده داشت و شب هنگام به دنبال چند تن از زيديه فرستاد و بدنش را به خاك سپردند . « 3 » طبرى ، ابو السرايا را متهم مىكند كه او محمد بن ابراهيم بن طباطبا را مسموم كرد تا خود به سلطه و نفوذ برسد . او مىنويسد : « محمد بن ابراهيم بن طباطبا به مرگ ناگهانى درگذشت . گفته مىشود كه ابو السرايا وى را مسموم كرد و سبب آن به گونه‌اى كه گفته شده ، اين بود كه چون ابن طباطبا از مقدار مال و سلاح و اسب و چيزهاى ديگرى كه در

--> ( 1 ) . اصفهانى ، مقاتل الطالبيين ، ص 531 - 532 . ( 2 ) . از سنت‌هاى اصيل عربى ، عدم حمله به سپاه دشمن در شب بود و بر شبيخون ، لفظ ( تبييت ) اطلاق مىكردند . ( 3 ) . تاريخ طبرى ، ج 7 ، ص 119 - 120 .